Bilgesu'dan Üç Alıntı ve Sorular

Soru: Kuratörler / eleştirmenler tarafından sanat eserleri üzerine oluşturulan söylem ağı ya da kavramsallaştırmalar sanat eserine ne tür bir etki yapıyor? Bu bir tür şiddet içeriyor mu?

Soru: Sanatın bir eylem olarak kendini nasıl sunuyor/sunmalı? Tahrik edicilik ve şok yaratmanın karşı duruşla ilişkisi vs. gündelik hayatı kırma ve seyirci/izleyiciyi dönüştürme bağlamında nasıl düşünebiliriz?

Soru: Sanat nasıl salt estetik objeye dönüşmekten kaçınabilir? (gösterinin dışında olanı içselleştirmesine, içini boşaltmasına - ve hatta bu muhalifliği benimsemesi ve ondan keyif almasına karşı)

" ...THEY ALWAYS WANT TO HEAR ABOUT; THEY WANT TO HEAR AN OBJECTIVE CONFERENCE ON THE THEATER AND THE PLAGUE. I WANT TO GIVE THEM THE EXPERIENCE ITSELF... THE PLAGUE ITSELF, SO THEY WILL BE TERRIFIED AND AWAKEN. I WANT TO AWAKEN THEM, BECAUSE THEY DO NOT REALIZE THEY ARE DEAD. THEIR DEATH IS TOTAL LIKE DEAFNESS AND BLINDNESS. THIS IS THE AGONY I PORTRAY. MINE YES, AND EVERYONE ELSE WHO IS ALIVE." Antonin Artaud

------

The audience reaction or aesthetic-shock produced by PT ought to be at least as strong as the emotion of terror-- powerful disgust, sexual arousal, superstitious awe, sudden intuitive breakthrough, dada-esque angst--no matter whether the PT is aimed at one person or many, no matter whether it is "signed" or anonymous, if it does not change someone's life (aside from the artist) it fails.

PT is an act in a Theater of Cruelty which has no stage, no rows of seats, no tickets & no walls. In order to work at all, PT must categorically be divorced from all conventional structures for art consumption (galleries, publications, media). Even the guerilla Situationist tactics of street theater are perhaps too well known & expected now.

An exquisite seduction carried out not only in the cause of mutual satisfaction but also as a conscious act in a deliberately beautiful life--may be the ultimate PT. The PTerrorist behaves like a confidence-trickster whose aim is not money but CHANGE.

Don't do PT for other artists, do it for people who will not realize (at least for a few moments) that what you have done is art. Avoid recognizable art-categories, avoid politics, don't stick around to argue, don't be sentimental; be ruthless, take risks, vandalize only what must be defaced, do something children will remember all their lives--but don't be spontaneous unless the PT Muse has possessed you.

Dress up. Leave a false name. Be legendary. The best PT is against the law, but don't get caught. Art as crime; crime as art.

T.A.Z.

-------

"Düşman bizimle savaşıyorsa bu aslında kötü değil - iyidir:

Bana göre; bireyler, politik partiler, askerler ya da öğrenciler, hangisi olduğu farketmez, henüz size karşı bir cephe oluşturmadıysa, bu kötüye işarettir. Bu onlarla aynı noktada olduğumuzu gösterir. Düşman bize saldırdığında bunda yanlış olan bir şey yoktur, tersine bu düşman ile bizim aramızda belirgin bir ayrım olduğunun ispatıdır. Bizimle karşı karşıya gelen, aşağılamaya çalışan hatta en kötü şekilde karalamaya çalışan bir düşmana sahip olmak çok çok daha iyidir. Bu düşmanla bizim aramızda çizilmiş olan çizgiyi iyice belirginleştirir - bu aynı zamanda mücadelemizin efsanevi sonuçlar kaydetmekte olduğunun göstergesidir."

Mao Zedong, 26 Mayıs 1939.